วันอาทิตย์ที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

บทที่หนึ่งตำนานผู้รวมแผ่นดินจีน

ฉินซีฮ่องเต้ 秦始皇
จักรพรรดิองค์แรก (始皇帝)


ใช้หลักการ เผาตำรา ฆ่าบัณฑิต
ทั้งสิบทิศ จะนอบน้อม วาทะศิลป์
ชื่อกระฉ่อน แผ่นฟ้า ทั่งธานินทร์
ได้ยลยิน ล้วนรับ พระบัญชา

รวมแผ่นดิน ชิงแผ่นฟ้า มาจุติ
ย่างสิริ สิบห้า พระชันษา
ปกครอบฉิน ด้วยพระ กรุณา
ลงอาญา ข้าแผ่นดิน หลีปู้เวย

พระปรีชา สามารถ ยังเกริกก้อง
ถึงเสียงร้อง ปวงประชา หานิ่งเฉย
รับบัญชา สวรรค์ ไม่ละเลย
แม้จะเคย ผิดพลาด เป็นครั้งครา

ซึ่งพระองค์ ทรนง สมกษัตริย์
ตลัดเป็นตลัด รู้ใช้ ไม่ถือสา
ปราชญ์เจ็ดแคว้น รู้ซึ่งพระ กรุณา
บันดานมา เป็นข้าฉิน รวมแผ่นดิน

ทั้งหลีซือ เว่ยเหลียว ผู้ร้ายกาจ
หลักพิฆาต คือใช้ เหล่ากังฉิน
ทั้งหกแคว้น ยุแยก แตกธานินทร์
จึงต้องสิ้น แผ่นดิน สิ้นประชา

ตั้งตำแหน่ง หวงตี้ เหนือกษัตริย์
ก่อวิบัติ ภายหลัง อหิสา
เมื่อท่านสิ้น ชาติสิ้น ทุกสิ่งมา
เป็นราชา ที่โลกว่า คือตำนาน

โดย เทพบุตรแห่งสายลม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น